Blog specjalisty ds.ochrony środowiska

Sprawdź, czy dotrzymujesz standardów emisyjnych. Jest to warunek uzyskania pozwolenia emisyjnego i tym samym eksploatacji instalacji, która jest źródłem emisji do powietrza lotnych związków organicznych. Pamiętaj, że może to dotyczyć również emisji niezorganizowanej. Weryfikacji dotrzymania standardu emisyjnego dla tego rodzaju emisji dokonasz poprzez przygotowanie bilansu LZO.

Kto powinien pamiętać o bilansie LZO?

Bilans LZO przygotowuje się w przypadku niektórych branży, przy czym dotyczy to ściśle określonej skali działalności. W zależności od ilości zużytych w ciągu roku LZO określa się standard emisyjny również dla emisji niezorganizowanej, a jedyną metodą sprawdzenia, czy jest on dotrzymywany, jest właśnie bilans LZO.

Bilans LZO przygotowuje się, przykładowo, w przypadku:

• gorącego offsetu rotacyjnego przy zużyciu ≥ 15 ton/rok LZO,
• sitodruku rotacyjnego na tkaninie lub tekturze przy zużyciu ≥ 30 ton/rok LZO,
• powlekania lub obróbki wykończeniowej pojazdów przy zużyciu ≥ 0,5 ton/rok LZO,
• impregnacji drewna przy zużyciu ≥ 25 ton/rok LZO.

Uwaga! Kompletną listę rodzajów działalności, w przypadku których należy pamiętać o standardzie emisyjnym dla emisji niezorganizowanej oraz o bilansie LZO, znajdziesz w rozporządzeniu [1].

W jakim celu sporządza się bilans LZO?

Bez bilansu nie udowodnisz, że dotrzymujesz standardów emisji, i narazisz się na kary pieniężne oraz na cofnięcie warunków pozwolenia emisyjnego! Jest on ważny również z innego powodu – jego niekorzystny wynik może być sygnałem, że instalacja pracuje wadliwie i powinieneś podjąć działania w celu usunięcia nieszczelności mogących być przyczyną zbyt wysokiej emisji niezorganizowanej. Pamiętaj, że o stwierdzonych nieprawidłowościach musisz poinformować urząd, który wydał pozwolenie emisyjne.

Od czego zacząć?

Bilans LZO sprowadza się do określenia, jaki procent ogólnej emisji LZO stanowi emisja niezorganizowana. Aby to ustalić, musisz przeanalizować proces technologiczny i ustalić między innymi, ile LZO:

• jest zużywanych ogółem,
• jest zawartych w produktach handlowych,
• zostaje odzyskanych do powtórnego użycia w tej oraz innej instalacji,
• pozostaje w odpadach,
• zostaje odprowadzonych w ściekach,
• zawartych jest w gazach odlotowych i ewentualnie, ile zostaje przechwyconych w urządzeniach oczyszczających gazy odlotowe,
• zawartych jest w szczelnie opakowanych produktach przeznaczonych do sprzedaży.

Pamiętaj o pomiarach emisji!

Przygotowanie bilansu wiąże się z pomiarami emisji zorganizowanej oraz analizami ścieków – jeśli powstają one w trakcie procesu technologicznego. Analizy te umożliwią zidentyfikowanie tych ilości LZO, które odprowadzasz z gazami odlotowymi oraz ściekami.

Podstawa prawna:

1. Rozporządzenie Ministra Środowiska z 20 grudnia 2005 r. w sprawie standardów emisyjnych z instalacji (Dz.U. z 2005 r. nr 260, poz. 2181).

komentarze (0) | Porozmawiaj!

Dnia 15 listopada 2007 r. weszła w życie ustawa z 10 lipca 2007 r. o nawozach i nawożeniu (poza: art. 25 ust. 1 który wchodzi 1 stycznia 2011 r. oraz art. 25 ust. 2 który wchodzi 1 stycznia 2009 r.).

Co reguluje ustawa?

• warunki i tryb wprowadzania do obrotu nawozów oraz środków wspomagających uprawę roślin,
• zadania i właściwości organów oraz jednostek organizacyjnych w zakresie wprowadzania do obrotu nawozów,
• stosowanie nawozów i środków wspomagających uprawę roślin w rolnictwie,
• zapobieganie zagrożeniom zdrowia ludzi i zwierząt oraz środowiska, które mogą powstawać w wyniku przewozu, przechowywania i stosowania nawozów oraz środków wspomagających uprawę roślin,
• agrochemiczną obsługę rolnictwa.

Uwaga! Ustawa nie narusza przepisów prawa wodnego w zakresie ograniczania i zapobiegania zanieczyszczeniom wód związkami azotu pochodzącymi ze źródeł rolniczych.

Czy wiesz, jakie nawozy możesz wprowadzać do obrotu?

• powstałe ze zmieszania typów nawozów oznaczonych znakiem „NAWÓZ WE”, ale nawozy te nie mogą być oznaczane znakiem „NAWÓZ WE”,
• odpowiadające określonym w przepisach typom wapna nawozowego, w których zanieczyszczenia nie przekraczają dopuszczalnych wartości zanieczyszczeń,
• naturalne.

Nawozy WE - co kryje się pod tym pojęciem?

• spełniają kryteria dla typów nawozów z Załącznika A Rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z 13 października 2003 r. w sprawie nawozów.
• są to wyłącznie nawozy mineralne, wyprodukowane bez dodatków substancji pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego.
• nawozy „WE” można wprowadzać do obrotu bez dodatkowych pozwoleń.

Podmiot wprowadzający do obrotu nawóz WE jest odpowiedzialny za jego jakość i prawidłowe oznakowanie.

Nawozy mineralne inne niż WE

• wprowadza się do obrotu na podstawie zezwolenia ministra właściwego do spraw rolnictwa.

Jakie warunki musisz spełnić, aby uzyskać zezwolenie?

Do uzyskania zezwolenia konieczne są:

• wyniki badań i opinia o spełnianiu wymagań jakościowych i wymagań pod względem zawartości zanieczyszczeń
• opinia o przydatności do stosowania

Musisz wiedzieć, że…

Nawozy naturalne mogą być zbywane do bezpośredniego rolniczego wykorzystania wyłącznie na podstawie umowy zawartej w formie pisemnej, którą to strony przechowują co najmniej przez 8 lat od dnia jej zawarcia.

Kiedy procedura celna?

Procedurą celną, w wyniku której następuje dopuszczenie do obrotu, mogą być objęte nawozy i środki wspomagające uprawę roślin przywożone z państw trzecich:

• które można wprowadzać do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
• których okres przydatności do stosowania, licząc od dnia objęcia dopuszczenia do obrotu, wynosi co najmniej 6 miesięcy - dla nawozów, środków poprawiających właściwości gleby i stymulatorów wzrostu.

Przepisów tych nie stosuje się do celów naukowo-badawczych.

Pamiętaj, że...

Nawozy zawierające azotan amonowy w ilości powyżej 28% w przeliczeniu na azot całkowity, przywożone z państw trzecich, muszą posiadać certyfikat potwierdzający ich odporność na detonację, wydaną przez jednostkę akredytowaną UE.

Co musisz dostarczyć, aby przeprowadzić badania?

Dla przeprowadzenia badań należy dostarczyć:

1. próbkę nawozu pobraną przez próbkobiorcę ze stacji chemiczno-rolniczej lub innej jednostki akredytowanej w tym zakresie, a w przypadku nawozu wyprodukowanego zagranicą - uprawnionego próbkobiorcę w kraju producenta. Do próbki musi być dołączony protokół pobrania. Masa próbki nawozu stałego ok. 2 kg, nawozu płynnego - ok. 5 kg.
2. wypełnioną deklarację producenta/importera
3. opis technologii produkcji z wykazem wykorzystywanych do produkcji surowców.

W trakcie badań analizowane są wszystkie parametry nawozu deklarowane przez producenta lub importera.

Do opracowania opinii o przydatności nawozu do stosowania konieczne są:

opinia o spełnianiu wymagań jakościowych i wymagań w zakresie dopuszczalnych zawartości zanieczyszczeń,

projekt instrukcji stosowania i przechowywania nawozu.

Zezwolenie na wprowadzenie do obrotu

Wniosek o wydanie zezwolenia na wprowadzenie nawozu do obrotu składa do Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi:

• producent nawozu wyprodukowanego w Polsce,
• producent lub inna osoba wprowadzająca na terytorium Polski nawóz wyprodukowany w innym kraju UE,
• importer nawozu wyprodukowanego poza UE.

Co powinieneś dołączyć do swojego wniosku?

Do wniosku dołączasz:

• wyniki badań nawozu;
• opinię o spełnianiu wymagań jakościowych i wymagań odnośnie dopuszczalnych zawartości zanieczyszczeń;
• projekt instrukcji stosowania i przechowywania nawozu zaakceptowany przez jednostki opiniujące;
• odpis z Krajowego Rejestru Sądowego albo zaświadczenie z ewidencji działalności gospodarczej lub dokument potwierdzający prowadzenie działalności gospodarczej przez podmiot mający siedzibę poza terytorium Polski, przetłumaczony na język polski.

Zezwolenie na wprowadzenie nawozu do obrotu jest bezterminowe, ale podlega cofnięciu, jeśli kontrola ujawni, że nawóz będący na rynku nie spełnia wymagań jakościowych określonych w pozwoleniu.

Co zawiera pozwolenie?

Nawozy oraz środki wspomagające uprawę roślin wprowadza się do obrotu na podstawie pozwolenia, które zawiera:

• nazwę nawozu oraz nazwisko i adres producenta lub importera,
• określenie wymagań jakościowych,
• instrukcji stosowania i przechowywania nawozu,
• informacja, że nawóz został wytworzony z produktów pochodzenia zwierzęcego.

Jakie zmiany wprowadza ustawa?

Ustawa wprowadza zmiany w:

• Dz.U. z 2006 r. nr 129, poz. 902,
• Dz.U. z 2006 r. nr 123, poz.858,
• Dz.U. z 2005 r. nr 239, poz. 2019,
• Dz.U. z 2004 r. nr 93, poz. 898,
• Dz.U. z 2001 r. nr 4, poz. 25.
  

komentarze (1) | Porozmawiaj!

Dnia 26 września 2007 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Gospodarki z 22 sierpnia 2007 r. w sprawie kryteriów oraz procedur dopuszczania odpadów na składowiska podziemne (Dz.U. nr 163, poz. 1156).

Unieszkodliwianie odpadów a składowiska podziemne

W procesie unieszkodliwiania odpadów istotną rolę odgrywają podziemne składowiska, które, w porównaniu ze składowiskami naziemnymi, posiadają wiele zalet:

• zmniejszenie stopnia zagrożenia dla wód, zarówno powierzchniowych, jak i podziemnych,
• pojemność podziemnych wyrobisk wolna od ograniczeń urbanistyczno- przyrodniczych,
• wysoki stopień bezpieczeństwa i pełna kontrola składowania odpadów oraz zabezpieczenie przed oddziaływaniem zjawisk atmosferycznych, związanych ze zmianami pogodowymi i promieniowaniem słonecznym,
• stałe warunki temperaturowe i wilgotnościowe, panujące w zamkniętych wyrobiskach kopalnianych lub górotworze, pozwalające na przechowywanie odpadów w niezmienionym stanie przez bardzo długi okres.

Gromadzone pod powierzchnią ziemi odpady:

• Nie mogą być wybuchowe, samozapalne, gazonośne ani promieniotwórcze.
• Muszą mieć postać materiału stałego, czyli nie mogą zawierać wody.
• Nie mogą wydzielać gazów szkodliwych oraz muszą być lokowane w odpowiednich pojemnikach.
• 
  Podstawową ideą podziemnego składowiska tego typu odpadów jest ich trwała izolacja od biosfery.

Powinieneś wiedzieć, że…

Do podziemnego składowania dopuszcza się odpady, których ze względów technicznych lub ekonomicznych nie można poddać procesowi odzysku, w tym recyklingu.

Procedura dopuszczania odpadów na składowiska podziemne obejmuje:

• sporządzenie podstawowej charakterystyki odpadów (tzw. podstawowej charakterystyki),
•  przekazanie podstawowej charakterystyki,
• poddawanie odpadów okresowej kontroli, zwanej dalej ,,testem zgodności”, w celu weryfikacji informacji zawartych w podstawowej charakterystyce,
•  okresowe dostarczanie testów zgodności,
• weryfikacje odpadów na miejscu ich składowania.

Podstawowa charakterystyka

1. sporządzana jest przez wytwórcę lub posiadacza odpadów;
2. może ją stanowić kopia decyzji lub kopia przyjętej informacji zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy z 27 kwietnia 2001 r. o odpadach);
3. sporządza się ją dla odpadów:

• wytwarzanych regularnie, czyli powstających w instalacjach jednego rodzaju pod względem technologicznym, przy zastosowaniu surowców charakterystycznych dla tego procesu technologicznego,
• wytwarzanych nieregularnie, czyli powstających w instalacjach i procesach różnego rodzaju, lub dla odpadów powstających wskutek wstępnego przetwarzania, mieszania bądź innych działań powodujących zmianę charakterystyki lub składu tych odpadów.

Czy wiesz, że…

Odpady dopuszcza się do składowania na składowisku podziemnym, jeżeli wytwórca lub posiadacz odpadów odpowiedzialny za ich zagospodarowanie przekaże informacje w tym zakresie zarządzającemu składowiskiem.

Podstawowa charakterystyka dla odpadów wytwarzanych regularnie zawiera informacje oraz wskazanie:

• zmian mogących wystąpić w składzie odpadów,
• zmian cech charakterystycznych odpadów,
• podatności odpadów na wymywanie, ustalanej podczas testu wymywania przeprowadzonego dodatkowo na partii odpadów, o ile test jest uzasadniony,
• zmieniających się głównych właściwości odpadów.

Sporządzenie podstawowej charakterystyki – kiedy i pod jakimi warunkami

• Podstawową charakterystykę sporządzasz ponownie, jeżeli w instalacji wprowadzono zmiany związane z zastosowaniem innych surowców, materiałów lub zmiany powodujące zmniejszenie albo zwiększenie negatywnego oddziaływania odpadów na środowisko.
• Podstawową charakterystykę sporządzasz odrębnie dla każdej partii odpadów wytwarzanych nieregularnie przed jej skierowaniem na składowisko podziemne.
• Odpady kierowane na składowisko podziemne poddaje się testowi zgodności, podczas którego sprawdza się dopuszczalne wartości wymywania oraz dodatkowo wybrane parametry charakterystyczne dla danego rodzaju odpadów.

Test zgodności przeprowadza się:

• co najmniej raz na 12 miesięcy lub częściej, jeżeli wynika to z podstawowej charakterystyki,
• w przypadku zmian w procesie produkcji, w szczególności zmian użytych surowców i materiałów.

Uwaga

• W przypadku braku zgodności wyniku testu zgodności z informacjami zawartymi w podstawowej charakterystyce podstawową charakterystykę sporządza się ponownie.
• Testów zgodności nie przeprowadza się dla odpadów wymienionych w załączniku nr 1 do rozporządzenia.
• Podstawową charakterystykę oraz testy zgodności przekazuje się zarządzającemu składowiskiem odpadów przed ich umieszczeniem na składowisku podziemnym.
• Podstawowa charakterystyka oraz testy zgodności są przechowywane przez zarządzającego składowiskiem podziemnym do czasu zamknięcia składowiska, a następnie przekazywane właścicielowi lub zarządzającemu nieruchomością.

Kryteria dopuszczania do składowania na składowisku podziemnym odpadów:

• niebezpiecznych – są określone w załączniku nr 2 do rozporządzenia,
• obojętnych – są określone w załączniku nr 3 do rozporządzenia,
• innych niż niebezpieczne i obojętne – są określone w załączniku nr 4 do rozporządzenia.

Podstawa prawna:

1. Art. 82 ust. 5 ustawy z 4 lutego 1994 r. – Prawo geologiczne i górnicze (Dz.U. z 2005 r. nr 228, poz. 1947 z poźn. zm.).

komentarze (0) | Porozmawiaj!

20 września 2007 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Zdrowia z 22 sierpnia 2007 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowych danych wymaganych w dokumentacji przedstawianej przez zgłaszającego substancję nową niezbędną do oceny ryzyka stwarzanego przez taką substancję dla zdrowia człowieka i środowiska (Dz.U. z 2007 r. nr 160, poz. 1140).

Poznaj najważniejsze założenia rozporządzenia!

Podstawową zasadą obowiązującą w odniesieniu do substancji nowych jest przeprowadzenie oceny ryzyka stworzonego przez nią dla zdrowia ludzkiego i dla środowiska.

Ocena ryzyka - krok po kroku

Postępowanie w sprawie oceny ryzyka stworzonego przez substancje chemiczne powinno przebiegać w sposób następujący:

• identyfikacja negatywnych skutków, jakie działanie danej substancji może spowodować,
• oszacowanie zależności między dawką lub poziomem narażenia na działanie danej substancji, a zasięgiem i intensywnością wywoływanych przez jej działanie skutków,
• określenie stężenia substancji, które wystąpi w środowisku w wyniku jej rozprzestrzeniania się.

Uwaga!

Przed wprowadzeniem do obrotu substancji nowej producenci i importerzy są zobowiązani do jej zgłoszenia Inspektorowi do Spraw Substancji i Preparatów Chemicznych.

Co musi znaleźć się w dokumentacji?

Dokumentacja dostarczona przez zgłaszającego powinna zawierać dane niezbędne do oceny ryzyka stwarzanego przez substancję nową dla zdrowia ludzi i środowiska, a w odniesieniu do niebezpiecznych substancji nowych również propozycję klasyfikacji, oznakowania opakowań i karty charakterystyki.

O czym musisz pamiętać?

Szczegółowe dane wymagań w dokumentacji przedstawianej przez zgłaszającego, gdy przewidywana wielkość obrotu substancji nowej wynosi co najmniej 1 tonę rocznie, zawiera załącznik do rozporządzenia składający się z 2 części.

Część A zawiera:

1. tożsamość producenta i zgłaszającego, jeżeli zgłaszający nie jest producentem; miejsce produkcji, informacje identyfikujące substancję,
2. informacje na temat produkcji, importu i zastosowań,
3. wyniki badań właściwości fizykochemicznych
4. wyniki badań toksyczności,
5. wyniki badań ekotoksyczności,
6. możliwość unieszkodliwiania substancji.

Część B zawiera:

1. uwagi wstępne,
2. szczegółowe dane wymagane w dokumentacji przedstawionej przez zgłaszającego w przypadku ubiegania się o dostosowanie zredukowanego pakietu badań,
3. zastosowanie zredukowanego pakietu badań.
   

Podstawa prawna:

1. Ustawa z 11 stycznia 2001 r. o substancjach i preparatach chemicznych, Dz.U. z 2001 r. nr 11, poz. 84
    

komentarze (0) | Porozmawiaj!